Waiting

De verkeerde dag

Ik kwam een zwarte raaf tegen.
Hij keek mij aan vanaf de tak waarop hij was geland.
Ik keek terug, recht in zijn diepe zwarte ogen.
Het is niet de juiste dag, raaf, zei ik.
De raaf vloog weg.

Dichter

Ik zou graag dichter willen zijn.

Gewoon bekwaam zijn om woorden in de juiste volgorde te zetten.

Zodat vele mensen zeggen: goh, wat een mooi gedicht.

Dat lijkt mij wel wat, een heus dichter te zijn.

Ow mijn

Ow mijn verre gezichten met open blauwe luchten

Ow mijn koeien in weidse landen van gras met oneindige horizonnen

Ow mijn verre steden aan de horizon.

Ow mijn blauwe wateren om mij heen

Ow mijn platte oneindige landerijen met dijken

Ow mijn doe maar normaal dan doe je al gek genoeg mentaliteit

Ow mijn drukke steden met drukke mensen als bezige bijen

Ow mijn tram met de eeuwige ping

Ow mijn land van fietsen en file

Ow mijn eeuwige besluiteloosheid

Ow mijn Nederland

Ow mijn land

Achteruitkijkspiegel

In mijn achteruitkijkspiegel zie ik alles weggaan waar ik ooit was, maar dat geeft niet, ik moet ergens heen.

Vergeten

Ik wist het niet meer, ik was het kwijt.
Nu weet ik het weer, ik was het vergeten.

gevangen

Ik ben het liefst alleen met mijn geniale gedachten gevangen in mijn dronken lijf.